پیام پارسا Payam e Parsa

نادر شاه افشار (1160-1148) بعد از فتح کشور هندوستان مجددا تاج سلطنت را بر سر محمد شاه هندی گذاشت.

بدین ترتیب که تاج محمد شاه که به چند میلیون جواهر مرصع مزین بود برداشته، بر سر خود نهاد و تاج خود را که ساده و در جوف آن نعل پاره برای حفظ سر، از خطر شمشیر گذاشته بود و قیمتی نداشت بر سر محمد شاه گذارد. از قضا کلاه نادر شاه چنان گشاد بود که تابینی محمد شاه زیر کلاه پنهان شد!

این کلاه برداری و کلاه گذاری بعد ها ورد زبان ظرفا شد و کم کم به صورت ضرب المثل درآمد.به طوری که هر کس در معامله یا معاشرتی طرف خود را مغبون می کند میگویند : فلانی کلاه گشادی سر فلان کس گذاشت.

عربی نزد منصور خلیفه عباسی رفت و گفت:«هنری دارم که نمایش آن باعث حیرت و شگفتی است.»

خلیفه از او خواست تا هنر خود را نشان دهد.

مرد عرب مقداری سوزن در کف یک دست گرفته و با دست دیگر یکی از آنها را از مسافت چند متری به دیوار زد و سوزن راست به دیوار نشست.

سپس سوزن دیگری را از طرف پهلو به طرف دیوار رها کرد و نوک آن در سوراخ سوزن اولی رفت.آنگاه چند سوزن را به همین ترتیب پرتاب کرد و هر یک از آنها به سوراخ دیگری قرار گرفت.

منصور از هنر نمایی آن مرد تعجب نمود و فرمان داد یکصد دینار به جایزه بدهند و یکصد ضربه شلاق هم به او بزنند.

آن مرد سراپا لرزید و گفت:« ای خلیفه مگر چه گناهی مرتکب شده ام که باید به این کیفر دچار شوم؟»

خلیفه گفت:« یکصد دینار جایزه پاداش هنرنمایی تو و یکصد ضربه شلاق هم برای اینکه وقت ما و عمر خود را برای چیزی که سودی بجایی نمی رساند ضایع ساخته ای.»

می گویند وقتی اشرف افغان به ایران حمله کرد ،پسر عمه خود مگس خان را حاکم شیراز کرد.مگس خان به سر قبر حافظ رفت و تصمیم گرفت آن را خراب کند. به او گفتند دست نگهدار و قبل از اینکار تفالی از دیوان خواجه شیراز بزن و سپس تصمیمت را عملی کن.او هم قبول کرد.

تفالی زد و این بیت آمد:

ای مگس عرضه سیمرغ نه جولانگه تست

                                     عرض خود می بری و زحمت ما می داری.

مگس خان مات و متحیر شد و از آن جواب دندان شکن لب خود را گزید و سر به زیر انداخت.