پیام پارسا Payam e Parsa

هواپیما پرواز کرد، پس از ارتفاع گرفتن، خلبان میکروفون را گرفت و به مسافران خوش آمد و موقعیت پرواز و ارتفاع و سایر مطالب را  گفت. بعد یادش رفت میکروفون را خاموش کند. به کمک خلبان گفت: کنترل را تو بدست بگیر. من دیشب نخوابیدم و خیلی خسته ام. الان هم میرم توالت، بعدش از مهماندار جدید می خوام یک غذای خوشمزه برام بیاره، شاید سرحال بیام، صداش توی سالن پخش شد. مهماندار که دید اوضاع خیلی بده، دوید به طرف کابین خلبان تا بگه میکروفون را ببندند، که پایش گیر کرد به پایه ی یکی از صندلی ها و وسط راهرو محکم  خورد زمین، پیرزنی در همانجا روی صندلی نشسته بود. به میهماندار گفت: عجله نکن ننه، گفت اول میرم توالت.

دل ها تپيد و راه نظر بست اشك شوق
بر جان بي شكيب شرار تب اوفتاد
آغوش تنگ تر شد و بازو فشرده تر
لرزيد سينه اي و لبي بر لب اوفتاد!

شعر از: فریدون مشیری

روزی انیشتین به چارلی چاپلین هنرمند بزرگ گفت :«می دانی آنچه باعث شهرت تو شده چیست؟ این است که همه کس حرف تو را می فهمد!»

چارلی هم خنده ای کرد و گفت:« تو هم می دانی آنچه باعث شهرت تو شده چیست؟ این است که هیچکس حرف تو را نمی فهمد!»

دیری ست که

از روی دل آرای تو دوریم

محتاج بیان نیست

 که مشتاق حضوریم

تاریک و تهی پشت و پس آینه مانده ایم

هرچند که

 همسایه آن چشمه نوریم

شعر از اه.سایه