پیام پارسا Payam e Parsa

می ایستم پای تو با جان و تنم من

پا می گذارم روی قلب آهنم من

یک عمر، تنگاتنگ بوی بودنت را

حس کرده ام بین تن و پیراهنم من

از کودکی با خویش گفتم عاشقی کن

خواندم الفبای تو را در دامنم من

ای شمع! می خواهم که رازی را بگویم

از بوسه دیشب به این سو... روشنم من

دریا تویی- صحرا تویی- جنگل تو یی

ماهی منم- آهو منم- تیهو من

در باز بود و آسمان پروانه ی  باران

اما مگر از این قفس دل می کنم من؟

از کتاب زیر چتر تو باران می آید،شاعر : مهدی فرجی

شخص پرگویی ارسطو را گیر آورده و بقدری حرف زد که او را خسته کرده و بالاخره در ضمن صحبت های خود گفت:« آیا از این تفظیلاتی که عرض می کنم هیچ تعجب نکرده و حیرت نمی برید؟»

ارسطو گفت:« خیر تعجب و حیرت از خودم است که چرا با وجود آنکه دو پای برای فرار دارم، دو گوش خود را به شنیدن حرف های شما خسته می کنم!»