پیام پارسا Payam e Parsa

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمیدانم... اینجا شده پائیز ، آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمیدانم. وقتي كه بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم كه اينطوري فايده ندارد. پس يك دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا مرا ببخش هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است! ... نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن

منبع : دکتر شریعتی

این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال 2005 می باشد، که توسط یک بچه آفریقایی نوشته شده است:

وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم
وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم
و تو، آدم سفید
وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای
وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی
و وقتی می میری، خاکستری ای
و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟

مو و سام،دو مرد نود ساله،در طول زندگیشان با هم دوست بودند،سام در بستر مرگ بود و مو بـرای دیدن اش رفته بود.

مو: سام می دانی که ما هردو در طول زندگی بیس بال رو دوست داشتیم،یه لطف در حق من می کنی ،وقتی رفتی،بگو آیا تو بهشت هم بیس بال بازی می کنند؟

سام نگاهی به مو انداخت:

-مو!تو سال های زیادی دوست من بودی،این درخواست تو رو حتما انجام می دم.

سام مُرد.مدتی بعد به خواب مو آمد:

-مو من سام هستم و از بهشت با تو حرف می زنم.

اومدم بگم 2 تا خبر برات دارم،یکی خوب و یکی بد.

مو:اول خبر خوب رو بگو.

-خبر خوب اینکه تو بهشت بیس بال هست

و خبر بد اینکه

تو، سه شنبه تو تیم هستی!

 

 

منبع : http://payameparsa.blogfa.com ،داستان مینی مالیستی ،نشر سایه کستر